Het afscheid |
Reisverslag 01 Enschede (Nederland, 14-05-2000) t/m Pavlograd (Oekraïne)
De voorbereiding
Deze zijn reeds lang bezig en eerlijk gezegd had ik er af en toe wel de buik vol
van en was dan ook blij dat ik eindelijk vertrok op zondag 14 mei 2000. Al waren
de omstandigheden verre van ideaal aangezien daags ervoor de grote explosie in
Enschede geweest was (waarbij wij gelukkig niet in het rampgebied woonden).
Duidelijk was wel dat mijn vertrek helemaal op de achtergrond was gekomen en
alle aandacht bij de ramp was. Aangezien ik er verder toch niets aan doen kon is
het vertrek 'normaal' doorgegaan. Wel heb ik onderweg elke dag de ontwikkelingen
via de wereldomroep gevolgd en de impact was enorm (20 minuten uitzending alleen
omtrent de ramp). Pas na een week werd het nieuws van de eerste plaats
verdrongen door de slechte toestand van prins Bernard.
Ook persoonlijk leefde deze ramp toch meer dan ik verwacht had. Qua omvang is
het enigszins vergelijkbaar met de Bijlmerramp alleen is dit veel dichter bij
huis. Het feit dat mijn voormalige flat aan de Hengelosestraat aan de rand van
het rampgebied staat speelde daar zeker aan mee.
|
Het afscheid |
Het vertrek Zondagmiddag dan toch vertrokken en daarbij moest ik me zelfs vastpinnen op tijden en dat was nou net niet het uitgangspunt van deze reis. Toch heb ik me er aardig aan weten te houden en vertrok rond half drie. De reis ging eerst naar een camping in de buurt van Tecklenburg waar ik overnachte en rustig bij kwam van alle stress van de afgelopen dagen. Heel vroeg gaan slapen want ik was enorm moe. De volgende ochtend bleek mijn benzinebrander niet te werken en besloot ik om weer naar Enschede terug te keren en heb een nieuw pompje gekocht (de oude is inmiddels onder garantie gerepareerd). Dus toch nog weer even thuis langs geweest waar alleen Ma thuis was. Na een kopje thee ben ik dan wederom vertrokken onder het motto: Een goed begin is het halve werk. Enkele dagen later begaf het beeldscherm van mijn Psion het en besloot ik deze vanuit Duitsland terug naar huis te sturen ter reparatie. Vandaar dat dit verslag online ingetypt moet worden en dat duurt dus eventjes. Ik hoop de Psion echter z.s.m. weer terug te mogen ontvangen.
De reis oostwaards
Via Duitsland ging het over binnenwegen door het Teuteburgerwald via Hoxter naar
de Tsjechische grens die ik bij Oberwiesenthal passeerde. Via het noorden van
Tsjechië reed ik via Broumov naar Slowakije waar ik eigenlijk alleen bij het
Tatragebergte even halt gehouden heb. Verder was ik eigenlijk alleen op doorreis
naar de Oekraïne. Een dag in het gebergte gewandeld waarbij ik nog te vroeg in
het seizoen was aangezien ik de geplande route moest afbreken omdat ik door de
sneeuw heen liep. Hierdoor wordt het heel glibberig en zie je het pad niet meer.
Het weer was vanaf de laatste dagen in Duitsland veel minder geworden,
regelmatig een bui met 1 dag continu hevige regen, zodat ik maar in een bungalow
overnachtte om een lekker bad te nemen en alles weer droog te krijgen. Vanaf die
tijd heb ik alleen nog maar stralend weer gehad.
Alles hangt te drogen in mijn hotelkamer
Oekraïne
Op donderdag 25 mei 2000 passeerde ik 's ochtends de grens met de Oekraïne.
De hele procedure verliep rustig maar duurde een kleine 3 uur. Absoluut de
moeite waard aangezien het zo een grote barrière vormt om voor westerlingen het
land te bezoeken waardoor het niet zo snel 'verwesterd'. Het verblijf in de
Oekraïne is lang niet zo moeilijk als iedereen je voorspiegeld (zelfs de Lonely
Planet), benzine en voedsel is overal wel te krijgen alleen is de keus soms niet
overweldigend. Meestal eet ik 's avonds ergens onderweg in een dorpje/stad en
sla mijn tent vervolgens ergens langs de weg op langs een akker. De mensen zijn
heel vriendelijk en zijn (zoals verwacht) enorm geïnteresseerd in de motor.
Onderweg overnachten in 'het wild' |
Het vervolg ------------------ 07-06-2000
Ik hoopte vandaag in Odessa aan te komen maar dat zal door het oponthoudt
van het Internet niet meer gebeuren. In Odessa neem ik enkele dagen rust en geef
de motor eens een uitgebreide inspectiebeurt, want die heeft de afgelopen dagen
wel te lijden gehad van het wegdek dat plotsklaps om kan slaan van perfect van
onverhard met enorme gaten. Maar dat maakt het rijden hier wel aantrekkelijk.
Iets minder zijn de politiecontroles langs de weg waar je vaak alleen maar
gecontroleerd wordt, maar ook een boete van NLG 50.00 kreeg omdat ik niet
compleet stopte voor een spoorwegovergang. Lullig als je zo op een
zaterdagmiddig bijna helemaal door je lokale valuta heen raakt en pas maandag
weer geld kunt wisselen. Na Odessa ga ik richting de Krim om vandaaruit Rusland
in te trekken, maar ik mag nog ruim 2 weken in de Oekraïne verblijven, dus we
zien wel.
Dezelfde dag heb ik toch nog Odessa bereikt, al was het natuurlijk wel de
goden verzoeken om te schrijven dat je schitterend weer hebt. Ik kreeg dan ook
een enorme plensbui over me heen dat het niet leuk meer was. Ik heb zelfs 2 maal
moeten schuilen aangezien de lucht gitzwart was en het bliksemde en dat is op
een motor in een open landschap niet echt prettig rijden. Toch nog op de camping
aangekomen waar ik de enige tentbewoner bleek te zijn. De volgende dag rustig
aangedaan en o.a. de motor eens goed nagekeken.
Woensdag ben ik Odessa gaan bekijken wat op zich een aardige stad was maar waar
ik eerlijk gezegd meer van verwacht had. Bij terugkomst in de tent bleek er te
zijn ingebroken, mijn (binnen)tent was op 4 plaatsen open gesneden en met de
hand had men mij spullen 'doorzocht'. Waarschijnlijk vanwege het feit dat er een
portier bij de poort zat heeft men alleen kleine, makkelijk te verbergen zaken,
mee kunnen nemen waardoor ik alleen mijn wereldontvanger kwijt was.
Mijn tanktas (die wel afgesloten was) met motorpapieren, wat geld e.d. bleef
onaangeroerd. Wel balen maar geen onoverkomelijk probleem. Ook de
campingbeheerder baalde enorm van de diefstal en bood mij een bungalow aan. De
volgende dag wel aangifte gedaan bij de politie maar dat bleek langer te duren
dan verwacht en pas om 3 uur was ik klaar waardoor ik mijn vertrek maar een dag
uitstelde. Had ik tenminste de tijd om mijn tent weer te gaan plakken wat goed
gelukt is.
Het gezellige centrum van Odessa
Mijn volgende stop was (en is) in Pavlograd waar ik Vlad Turayev opzocht waarmee
ik via e-mail reeds contact had gehad. Het ontvangst was allerhartelijkst en van
mijn kort geplande bezoek kwam niets terecht.Hij stond er op dat ik enkele
dagen bleef en begon gelijk van alles te organiseren. Ik wacht rustig af en heb
nu in ieder geval de mogelijkheid om op het Internet te komen alleen wel met een
grote maar. Vanwege de betrouwbaarheid en bezetting van de telefoonverbinding
belt men hier pas om 2 uur 's nachts in. Gaat wel ten koste van je nachtrust
maar je moet er wat voor over hebben om het thuisfront geïnformeerd te houden.
Het hartelijke ontvangst bij de werkplaats van Vlad